Eden’s Ark

Patronen van takken en bladeren sluiten in dit experimentele filmgedicht naadloos aan bij het craquelé van oude, half vergane films. Terwijl de voice-over ons inwijdt in een botanische versie van het verhaal van de ark van Noach, leiden betoverende beelden ons door een wereld vol vergankelijkheid.
Pogingen om verdwijnende plantensoorten te behouden en te beschrijven, worden in deze eerste lange productie van experimenteel filmer en documentairemaker Marcelo Felix geassocieerd met filmconservering en het gevecht tegen het verlies van herinneringen. Een mythische reiziger verbindt verleden en toekomst. Hij denkt de wereld te kennen, maar moet constateren dat alles hem telkens ontglipt.
Via beeld- en plantenarchieven, de laboratoria van wetenschappers, oude filmfragmenten en de montagetafels van restaurateurs eindigt deze poëtische overpeinzing in een onherbergzaam poollandschap, waar de tijd tot stilstand lijkt te zijn gekomen. Hier, in een futuristische kluis, zijn bevroren zaden, genummerd en gelabeld, geconserveerd voor de eeuwigheid.

• 

• 

• 

•