Sinds Brian De Palma’s Blow Out heeft de bescheiden geluidsman niet zo op de voorgrond gestaan als in deze film. De tweede speelfilm van Strickland is echter evenzeer schatplichtig aan David Lynch’s Eraserhead en, nog explicieter, aan Mulholland Drive.
De regisseur, zelf muzikant, wilde eerst een film maken over de echte avant-garde componisten en artiesten die schnabbelden met soundtracks voor het giallo-genre; de titel is een toespeling op avant-garde zanger Cathy Berberian. In plaats van het bloed en de seks van dit horrorgenre uit de jaren 70 over te nemen, laat Strickland het heel gewiekst aan onze verbeelding over. Door het zeer beperkte aantal claustrofobische locaties hebben onze oren het drukker dan onze ogen. De visuele focus ligt bijna geheel op oude geluidsapparatuur en een overvloed aan fijngestampte en aan gort gehakte groenten. De overige muziek is van de bands Broadcast en Nurse with Wound. Op zo 27 livebegeleiding door een foley artist.
Film details
- Productieland
- Verenigd Koninkrijk
- Jaar
- 2012
- Festivaleditie
- IFFR 2012
- Lengte
- 92'
- Medium/Formaat
- DCP
