Post Mortem

  • 98'
  • Chili
  • 2010
Net als in Tony Manero (2008), dat met name succesvol was op internationale filmfestivals, onderzoekt de Chileense regisseur Pablo Larraín in opvolger Post mortem het morele effect van de Pinochet-dictatuur op doorsnee burgers. Opnieuw wordt de hoofdrol vervuld door Alfredo Castro, die met zijn uitgestreken gezicht ditmaal mortuariummedewerker Mario speelt. Het is 1973 en generaal Pinochets troepen zijn bezig de democratische regering van Salvador Allende omver te werpen. Door de gevechten stapelen de lijken in het mortuarium zich op. Wie protesteert tegen de manier van omgang met de gevallenen, wordt zelf als vijand gezien. Mario doet er daarom zo veel mogelijk het zwijgen toe. Liever probeert hij het aan te leggen met zijn overbuurvrouw, de verlopen nachtclubdanseres Nancy. Zij loopt echter gevaar, aangezien haar vader actief aanhanger is van Allende. Larraín registreert de gebeurtenissen in een beschouwelijke stijl, met lange shots in strak gekaderde beelden.

Filmmaker
Pablo Larraín
Productielanden
Chili, Mexico
Jaar
2010
Festivaleditie
IFFR 2011
Lengte
98'
Medium/Formaat
35mm
Taal
Spaans
Producent
Juan de Dios Larraín
Productiebedrijf
Fabula Producciones
Sales
Funny Balloons
Scenario
Pablo Larraín
Camera
Sergio Armstrong
Editor
Andre Chignoli
Production Design
Polín Garbisu
Sound Design
Miguel Hormazábal
Muziek
Juan Cristóbal Meza
Cast
Alfredo Castro
Distributeur
EYE Film Institute Netherlands