Walkover vormt het tweede deel van de avonturen van Leszczyc. Deze jongeman komt per trein aan in een naamloze, nieuwe industriestad. Hij komt er om deel te nemen aan een ‘eerste ronde’, een wedstrijd voor jonge, aankomende boksers. Leszczyc valt echter niet in deze categorie. Hij heeft al eerder meegedaan aan een aantal ‘eerste rondes’ en verdient zijn geld zelfs met het verkopen van de bekers die hij daar wint. Bovendien is hij al bijna dertig. De korte periode dat hij hier in een fabriek werkt, zal heel belangrijk voor hem blijken: hij komt er zijn vroegere vrouwelijke collega van de universiteit tegen en leert om zowel in het boksen als in het echte leven te gemakkelijke overwinningen te vermijden.
Walkover vervolgt het verhaal van Leszczyc en markeert tevens Skolimowski’s ontwikkeling als surrealist. Het fabrieksterrein heeft de droomsfeer van een labyrint waarin Leszczyc steeds dezelfde plekken en mensen bezoekt, die vaak tot zijn half herinnerde verleden of tot de Poolse romantische mythologie behoren. De sfeer wordt extra versterkt door de muziek, die is geschreven door jazzcomponist Krzysztof Komeda, een oude vriend van Skolimowski met wie hij jarenlang heeft samengewerkt. Deze muziek is vaak een verlengstuk van natuurlijke geluiden en dient dikwijls om over te brengen wat Leszczyc niet met woorden kan zeggen.
De hele film bestaat uit slechts 29 shots, iets wat recensenten konden waarderen, maar de regisseur zelf had er veel moeite mee en later zou hij een dergelijke ‘Baziniaanse techniek’ niet meer toepassen. (EMK)
Film details
- Productieland
- Polen
- Jaar
- 1966
- Festivaleditie
- IFFR 2009
- Lengte
- 78'
- Medium/Formaat
- 35mm
