Rachel Getting Married

Blijkbaar is Jonathan Demme een regisseur die alles kan. Hij maakte met Stop Making Sense (1984) een legendarische muziekfilm, met The Silence of the Lambs (1991) een van de spannendste seriemoordenaarfilms ooit en met The Agronomist (2003) een uitgesproken politieke documentaire. En dan komt hij nu met een huis-closfamiliedrama en dat is ook al goed.
Het scenario werd geschreven door Jenny Lumet, dochter van Sidney. Vader Lumet interesseerde de veelzijdige regisseur, die op zijn beurt een groot gezelschap van louter topacteurs bij elkaar verzamelde.
De film gaat niet over Rachel (Rosemarie DeWitt). Rachel is de zus van Kym (Anne Hathaway) en Kym is het ware centrum van de film en de acteerprestatie van Hathaway is waar de film zijn gewicht aan ontleent. Voor de bruiloft uit de titel komt Kym een dagje vrij uit de ontwenningskliniek. Ze is duidelijk nog niet genezen en haar onbesuisde en egocentrische gedrag sleept de hele familie al snel in een hysterische beroering.
Rachels toekomstige echtgenoot is een zwarte man. Zijn hele familie doet manmoedig gewoon in de verwende en prikkelbare witte omgeving. De echte tragiek wordt niet gevormd door een junkiezus, maar door een diep trauma dat onder dun ijs in de familie wordt weggestopt. Veel blijft onuitgesproken, maar komt indirect toch boven water.
De film is geheel aan de acteurs. De camera volgt soepel en dienstbaar, wat op zich weer verbluft. Een les in filmacteren. (GjZ)