Benvenuti’s meest recente, verbluffende werk is gemaakt voor de viering van de 150e geboortedag van de componist Giacomo Puccini. Benvenuti koos er in deze eerste film die hij volledige coregisseerde met zijn vrouw Paola Baroni, opnieuw voor om geen conventionele biopic te maken; in plaats daarvan stelde hij een specifieke episode uit het leven van Puccini centraal: de controversiële liefdesaffaire met zijn dienstmeid Doria Manfredi, die uiteindelijk zou leiden tot haar zelfmoord. Met hulp van studenten van zijn filmschool Intolerance begon Benvenuti zoals gewoonlijk aan een nauwgezet historisch onderzoek, en ontdekte onverwacht de ware identiteit van Puccini’s minnares en inspiratiebron voor de opera die hij destijds componeerde, La fanciulla del west. Deze ontdekking deed (ook juridisch) veel stof opwaaien rond de film. Maar voor Benvenuti is Puccini e la fanciulla vooral de film waarmee hij de mechanismen van klassenverschillen het helderst heeft kunnen toelichten, of hoe een overheersende klasse haar ondergeschikten naar believen gebruikt. Om nadruk te leggen op de emotionele aspecten en tegelijkertijd de personages met respect te bejegenen, bedachten Benvenuti en Baroni een uniek stijlmiddel, door van Puccini e la fanciulla een fascinerende, dialoogloze film te maken, die slechts geaccentueerd wordt door muziek en citaten uit brieven.