Parque vía

Het met een Gouden Luipaard bekroonde Parque vía intrigeert van begin tot eind. In zijn ingehouden, indrukwekkende debuut blijft filmmaker Enrique Rivero (1976) dicht bij de werkelijkheid. Hoofdpersoon Beto wordt gespeeld door – en is gemodelleerd naar – Nolberto Coria, die in de huishouding van een rijke familie werkte. Ook de andere rollen worden door niet-professionele acteurs vertolkt. Het fraaie camerawerk van Arnau Valls Colomer toont haarscherp de relatie tussen de ruimtes van het huis en zijn eeuwige bewoner, maar ook tussen de verschillende sociale klassen. Het fictie-element in de film draait om de verhouding tot de chaotische, gewelddadige buitenwereld: miljoenenstad Mexico.
De oude Beto bewoont één kleine kamer in het grote huis waar hij dertig jaar heeft gewerkt. De eigenares is tien jaar geleden met het andere personeel verhuisd, en Beto past op het pand totdat het verkocht wordt. Hij verzorgt de tuin, lapt de ramen en poetst de keuken alsof er elk moment weer geleefd zal worden. De oude dame komt hem af en toe bezoeken, en hoewel er tijdens die bezoeken geen woord te veel valt, is het duidelijk dat ze elkaar waarderen. Zijn vrije avonden besteedt Beto voor de televisie of met zijn enige vriendin, gezelschapsdame Lupe.
Zijn eenzaamheid bevalt Beto uitstekend, de lawaaiige buitenwereld maakt hem nerveus. Plotseling wordt het huis verkocht. Beto moet bedenken hoe hij zijn geïsoleerde leven in stand kan houden. (GT)