Border

Men zegt wel dat de grote schrijvers van de wereld altijd over hetzelfde onderwerp schrijven, maar steeds vanuit een andere invalshoek. Als we dat idee toepassen op de filmkunst, zou Harutyun Khachatryan zeker een van de groten zijn. Khachatryan keert steeds terug naar de dingen die hij bewondert: de mensen in zijn vaderland Armenië en hun manier van leven, de prachtige landschappen en de magie van de natuur.
In Border, geïnspireerd op een waargebeurd verhaal waarvan hijzelf getuige was, beschouwt Khachatryan de tragedie die zijn volk overkwam tijdens het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan in de jaren negentig, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Hij doet dat zonder woorden en zelfs zonder menselijke hoofdrolspelers, door middel van een verhaal over een buffel die vastzit in een sloot, ergens op het platteland. Hij wordt meegenomen naar een boerderij waar een verzameling dieren, boeren en vluchtelingen zich schuilhoudt om bij te komen van het conflict. Iedereen bekijkt de buffel met grote argwaan. Een jaar lang volgen we het leven op de boerderij en in de omliggende dorpen door de ogen van de buffel; de seizoenen gaan voorbij en het leven volgt hun rustige tempo.
Khachatryan heeft zich stevig gevestigd in de voorhoede van de fascinerende filmtraditie van Armenië en omringende landen. Met een origineel verhaal en harmonie tussen beeld en geluid toont deze grote hedendaagse Armeense filmauteur met Border zijn vakmanschap en kunstenaarschap. (LC)