Oxhide II

Net als in voorganger Oxhide filmt de Chinese regisseur zichzelf en haar ouders met documentair realisme in hun enigszins benauwde appartement. Ze gebruikt negen vaste camera-opstellingen, waarmee ze met de klok mee om de keukentafel heen draait (zodat het laatste shot hetzelfde perspectief heeft als het eerste). De shots, van 5 tot 21 minuten, zijn van dichtbij genomen, zodat de drie gezinsleden meestal grotendeels buiten beeld vallen. Het aldus rigoureus minimalistisch vormgegeven verhaal verloopt in real-time: Oxhide II is zo lang als het duurt om een werktafel leeg te ruimen, daarop Chinese dumplings te bereiden en die te verorberen. Terwijl de maaltijd wordt bereid, valt af en toe een woord over de problemen rond hun tassenwinkel, waarbij vrouw en dochter de vader streng toespreken. Zolang het maken van dumplings wordt besproken, is het gezin echter eensgezind.

• 

•