Falling From Earth

Youssef, een oude man, is de enige bewoner van een stukgeschoten gebouw in Beiroet. In het puin rondom hem zoekt hij naar foto’s van gelukkige mensen. Op de muur van zijn ‘woonkamer’ maakt hij een grote collage van lachende gezichten. Iedere foto verbergt echter de angsten, de herinneringen en de actualiteit van een stad in oorlog.
Falling from Earth vertelt vier verhalen van eenzame personages die in Beiroet hun eigen oorlogen proberen te overleven. De verhalen hebben allemaal een eigen plaats en tijd, maar zijn verzameld als een collage van oorlogsimpressies, net als de foto’s op Youssefs muur.
In het hoofdstuk 1958 leeft een klein meisje in een beschermde speelgoedwereld, maar met haar fototoestel vangt ze de realiteit die zich buiten afspeelt. Hoofdstuk 1975 toont een bewakingsbeambte die contact zoekt via graffiti en teksten op de muren van een openbaar toilet. In 1982 wacht een vrouw vergeefs op haar vermiste geliefde en in het heden volgen we Youssef. Youssef wacht voornamelijk, wacht op Beiroet.
Debutant Zeneddine Chadi benadert de verhalen van zijn personages met een surrealistische inslag. Niet voor niets was de werktitel van de film in de beginfase Ceci n’est pas un film, als hommage aan Magritte. De scherpe cameravoering en montage verraden een nieuwe en oorspronkelijke stem uit Libanon.