De jonge Chinese filmmaker Yang Jin (1982), opgeleid als fotograaf en regisseur, debuteerde in 2004 met het bekroonde The Black and White Milk Cow. In dit sobere relaas over een leraar in een arme streek van China was Yangs betrokkenheid bij diegenen aan wie het geraas van de economische vooruitgang voorbij lijkt te gaan, al goed zichtbaar. Ook zijn tweede speelfilm, genoemd naar hoofdpersoon Er Dong (‘winterkind’), doet documentair aan. Toch neemt de vertelling over een aantal jaren uit het leven van een eenvoudige plattelandsjongen op zoek naar zijn wortels haast epische vormen aan.
Er Dong woont alleen met zijn moeder in een klein dorp en groeit op voor galg en rad. Ten einde raad brengt zijn moeder hem naar een christelijke school, in de hoop dat Er Dong hier orde, regelmaat en God zal vinden – en hopelijk ook een beroep leert. Maar hij vindt slechts een vriendinnetje, Chang’e. Ze worden van school gestuurd en beginnen aan een onzeker leven samen. Het blijkt niet eenvoudig de kost te verdienen. Dan begint ook nog het verleden op te spelen: wie was Er Dongs vader?
Het door het Hubert Bals Fonds ondersteunde Er Dong is volgens sommigen de beste narratieve ‘indie’ van het jaar. De film laat zien hoe onafhankelijke regisseurs met weinig geld, eenvoudige middelen en een amateurcast, maar met een maximum aan secuur gekozen alledaagse details en decors, het leven in hedendaags China tegen het licht houden. (GT)
Film details
- Productieland
- China
- Jaar
- 2008
- Festivaleditie
- IFFR 2008
- Lengte
- 150'
- Medium/Formaat
- Betacam Digi PAL
