3rd World Hero

Net zoals de Filipijnen een nationale vlag, een national lied, een nationale bloem enzovoorts hebben, hebben ze ook een nationale held: Dr. José Rizal, schrijver van de antikoloniale/antikerkelijke romans Noli Me Tangere en El Filibusterismo, die inspireerden en aanmoedigden tot het omverwerpen van het Spaanse regime op de eilanden. Rizal leefde echter niet lang genoeg om de revolutie te aanschouwen: in 1896 stond hij voor een Spaans vuurpeleton. Nu staat zijn gezicht op de munten en zijn zijn boeken verplichte kost op de Filipijnse scholen.Na een te lange stilte betreedde de geweldige Mike De Leon opnieuw het strijdperk met zijn deconstructie van Rizals reputatie -de film werd drie jaar geleden gemaakt, kort na Rizals honderdste sterfdag, maar krijgt hier zijn europese premiere. De film beschouwt niets als vanzelfsprekend, en het heldendom al helemaal niet; het heeft de vorm van een kruising tussen onderzoek en essay. Twee slimme jongemannen lezen alles wat los en vast zit van en over Rizal, en interviewen vervolgens de hoofdrolspelers: de moeder, broer en zussen, de minnares (vrouw?), de doortrapte Jezuïet die beweert dat Rizal zich vlak voor het einde met de kerk verzoende. Hun vragen concentreren zich, vanzelfsprekend genoeg, op de specifieke controverses in Rizals leven (geloofde hij in de revolutie? ging hij terug naar de kerk?), maar de film gaat verder; om vragen te stellen over heldendom, ontwikkelingslanden en postkoloniale moeilijkheden. Onfeilbaar gevat en boeiend van begin tot eind; dit is een derdewereldfilm als geen ander. Tony Rayns