Tideland

‘I can see everything you can imagine’, zegt een van de personages in Tideland. Gilliam laat ons alles zien wat hij zelf fantaseert, vanuit het perspectief van de tienjarige Jeliza-Rose. Zij is een vroegwijs meisje wier beider ouders verslaafd zijn aan heroïne. Haar vader Noah (Jeff Bridges) is een verlopen rock-‘n-rollgitarist, haar moeder een bedlegerige, hysterische vrouw. Na haar plotselinge dood door een overdosis vertrekken vader en dochter naar het ouderlijk huis van Noah, een soort Pippi-Langkoushuis op de prairie. Jeliza-Rose is zorgzaam, prepareert de spuit als haar vader ‘just a little vacation’ wil, zorgt ervoor dat de sigaret in de asbak wordt uitgemaakt als hij van de wereld is en blijft de langzaam ontbindende man pindakaas voeren. Jeliza-Rose trekt zich terug in haar fantasiewereld, waarin glimwormen namen hebben en eekhoorns praten. Het meisje voert lange gesprekken met van hun romp gescheiden barbiehoofden, zoekt feeën in het lange gras en heeft wonderlijke ontmoetingen met de achterlijke Dickens en diens heksachtige zus Dell. Tideland is een mix van Alice in Wonderland, The Wizard of Oz en Psycho. Het is een wervelend en hallucinerend sprookje voor volwassenen, in elk shot een genot om naar te kijken. Groothoeklenzen vervormen het perspectief en de camera golft over de geheimzinnig ritselende velden waarin Jeliza-Rose zich voortbeweegt. Uitzinnig, barok, hallucinerend, onheilspellend en onvoorspelbaar. Kortom een echte Gilliam. (SdH)