Thirst

Ruim drie jaar geleden honoreerde het Hubert Bals Fonds een aanvraag voor scriptontwikkeling van Tawfik Abu Wael, van wie het festival de korte film Diary of a Male Whore had vertoond. Thirst was een zeldzaam geval van een ’treatment’ dat zonder ingreep als kort verhaal gepubliceerd kon worden. Het resulterende speelfilmdebuut, inmiddels in Cannes met de Fipresci-prijs bekroond, getuigt van dezelfde volwassen zorgvuldigheid. De regisseur wil zijn tragedie, gesitueerd in zijn geboortestreek rond Um El-Fahem (een Palestijnse stad op Israëlisch grondgebied) alleen ‘politiek’ noemen zoals elk verhaal over menselijke relaties politiek is. In een dorre verlaten vallei woont de Palestijn Abu Shukri sinds een jaar of tien met zijn vrouw, zoon en twee dochters. De vrouwen zijn al die tijd de vallei niet uitgeweest. Ver van hun geboortedorp voorzien ze met het illegaal produceren van houtskool in hun schamele levensonderhoud. Wanneer de vader besluit dat hij water uit een grote pijpleiding wil tappen, vinden de vrouwen dat een gevaarlijk idee. Ook zijn zoon wil zich wel verzetten, maar kan zijn koppige, tirannieke vader niet weerstaan. Met de komst van stromend water wordt hun leven gemakkelijker, maar het leidt ook tot een herleving van oude vrijheidsidealen en veranderingsdrift. Abu Wael: ‘”Thirst” is niet alleen de titel, maar verwijst ook naar de atmosfeer van de film. Ik heb het over dorst naar water, naar eten, naar vrijheid, naar seks, naar erotiek, liefde, verlangen… Dorst naar leven’. (GT)