Tarnation

Op zijn elfde leende Caouette een videocamera van een buurman en twintig jaar later kwamen de beelden die hij toen draaide terecht in zijn aangrijpende, gelaagde en soms schokkende egodocument Tarnation (plat zuidelijk voor ‘verdommenis’), een fascinerend amalgaam van familiekiekjes, found footage, videodagboeken, antwoordapparaten, interviews en popsongs. Caouette monteerde zijn film thuis op Apple’s iMovie, voor 218 dollar en 32 cent, maar daar zullen de kosten voor de fraaie geluidsband met onder meer veel Nick Drake wel niet in meegerekend zijn. Een lange versie liet hij zien aan Gus Van Sant en John Cameron Mitchell, die enthousiast de functie van executive producer op zich namen. Toen hij jong was, onderging Caouettes moeder elektroshocktherapie die waarschijnlijk iets kapot maakte dat heel was, en zijn vader liet hen een jaar later in de steek. Caouette werd opgevoed door zijn grootouders en wist zijn eigen niches in de Texaanse subcultuur te vinden. Hij heeft het filmmateriaal om het te bewijzen: een zelfportret op zijn elfde in travestie, op zijn dertiende in new wave homoclubs Liquid Sky playbackend, een opvoering van Blue Velvet, de musical op high school. In de woorden van criticus Jim Hoberman: ‘Op drift in een zorgvuldig geordende kroniek van inzinkingen, pleeghuizen, misbruik, zelfmoordpogingen en hersenbeschadigingen, houdt de kunstenaar zich vast aan zijn camera als ware het een reddingsboei, en zo te zien overleeft-ie.’ (GT) [Caouettes moeder onderging in ZIJN jeugd_]