La sagrada familia

Een welgesteld Chileens gezin is voor Pasen afgereisd naar het strandhuis. Marco, de egocentrische vader, is een succesvolle architect, de moeder, Soledad, is liefdevol maar enigszins gedesoriënteerd (ze ziet overal konijnen) en zoon Marco is een niet bepaald succesvolle student architectuur die zich in discussies met zijn vader moeilijk staande kan houden. Zijn eerste officiële vriendin, de sensuele Sofia, komt op bezoek. Sofia is een rebelse dramastudente die geen blad voor de mond neemt en confronterende vragen stelt. Zij veroorzaakt een keten van gebeurtenissen en emoties die het wankele evenwicht van het gezin bedreigen. Debuterend regisseur Campos wil met zijn low-budgetfilm een nieuwe impuls geven aan de wel zeer schamele Chileense filmproductie. De film speelt zich af in drie dagen, de opnames duurden precies zo lang. Het scenario bood de structuur van een klassiek en eenvoudig drama, met verder veel ruimte voor improvisatie, om een zo overtuigend en naturel mogelijk spel te bereiken. Dit wordt onderstreept door handheld camerawerk, dicht op de personages, en een semi-documentaire stijl. Het resultaat is een humoristische, licht ironische kruising tussen een Dogmafilm en een home-movie. (SdH)