The Story of the Weeping Camel

Het is voorjaar in de Gobi-woestijn in zuid-Mongolië. Een nomadenfamilie helpt bij de geboorte van de kamelenkalveren. Voor een van de kamelen is het een zware bevalling, maar met de hulp van de familie komt een zeldzaam wit kalf ter wereld. De moeder verstoot het kalf echter en weigert melk en moederzorg te geven. Wanneer de hoop op verbetering vervlogen lijkt, worden de twee zoontjes van de familie door de woestijn op reis gestuurd om een muzikant te zoeken. Uiteindelijk vinden ze een traditionele vioolspeler die naar hun nederzetting komt voor een adembenemend ritueel. The Story of the Weeping Camel is een van de grote verrassingen van dit jaar. De film begon als afstudeerproject van de Hochschule für Fernsehen & Film in München, maar groeide uit tot een documentaire film die binnenkort in veel landen in de bioscopen te zien zal zijn. Het internationale project -naast de Mongoolse en Italiaanse regisseurs werkte ook de Nederlandse Jiska Rickels (Untertage) mee -is even authentiek als ontroerend. De hoofdrollen voor moeder-en babykameel verdienen, zo werd al geschreven, zonder twijfel de Oscar voor beste dierenrol. Uit de beelden van een woestijnstorm in het majestueuze landschap blijken de zware omstandigheden waarin gewerkt werd. Hoe verbazingwekkend het getoonde ritueel ook moge zijn, voor Mongoolse nomaden is het (nog steeds) vanzelfsprekend. Tegelijk toont de film op subtiele wijze de oprukkende modernisering: een televisie mag ook in een Mongoolse nomadentent niet meer ontbreken.