Prendimi e portami via

Het huwelijk tussen de schilderes Valeria en haar echtgenoot, woonachtig in de buitenwijken van een anonieme Italiaanse stad, loopt ten einde. Het is niet de enige verhaallijn in deze film. De tienerliefde tussen de zoon van Valeria en een zigeunermeisje, maar ook de problematische relatie tussen de zigeunergemeenschap en de plaatselijke bewoners komt aan bod. De ouders richten zich vooral op hun eigen relatie, waardoor hun zoon zo’n beetje in zijn eigen wereld leeft. Hij vindt een zielsverwant en maatje in een zigeunermeisje dat bij hem in de klas zit en in een caravan tegenover hun huis woont. De twee tieners, beiden een beetje eenzaam en wereldvreemd, ondersteunen elkaar, ontmoeten elkaar vaak, dromen samen. De relatie tussen de `gadjo’-jongen en het zigeunermeisje is aanleiding tot haat en uiteindelijk een pogrom in de gemeenschap, waar het treffen van twee zeer verschillende groepen mensen slecht uitpakt. Het zigeunermeisje wil ‘weggehaald’ worden door de jongen wanneer ze hoort dat haar vader na een verloren kaartspelletje haar hand heeft weggegeven aan haar oom. Hij begrijpt echter niet wat zij bedoelt. Desondanks besluit hij op zoek te gaan naar het meisje nadat zij is weggejaagd. Dit is de vierde film van Tonino Zangardi, de enige Italiaanse filmmaker van Roma-afkomst. Hij is er prima in geslaagd een realistisch beeld te schetsen van de hedendaagse realiteit van de Roma-integratie in eigen land.