Généalogies d’un crime

tekst IFFR 1998:De meest recente, voor zijn doen groots opgezette speelfilm van festivalveteraan Raúl Ruiz, werd geïnspireerd door een anekdote uit de psychoanalyse. Een kinderpsychologe uit het begin van deze eeuw ontdekte moordneigingen bij haar vijfjarig neefje. Terwijl ze hem bestudeerde, in afwachting van een daadwerkelijke moord, vermoordde hij haar. Tot zover de feiten.René (Melvil Poupaud) is de jonge aangeklaagde neef die wordt verdedigd door de vrouwelijke advocaat Solange (Cathérine Deneuve). Solange wil een licht werpen op de subtiele relaties die lange tijd tussen slachtoffer (tante) en dader (neef) hebben bestaan. In eerste instantie lijkt het alsof de tante niet alleen de dwangmatige neigingen van haar neef wilde verklaren, maar tevens een nieuwe theorie wilde toetsen. En de jongen wilde blijkbaar niet alleen zijn tante straffen voor haar obscene nieuwsgierigheid, maar ging ook in op haar onweerstaanbare ‘uitnodiging’ een moord te plegen. Tijdens Solange’s onderzoek krijgt de zaak echter een verrassende wending. De jongen raakt er allengs meer van overtuigd dat zijn advocate en zijn overleden tante één en dezelfde persoon zijn. Solange begint haar cliënt te zien als de reïncarnatie van haar eigen zoon die bij een verkeersongeluk om het leven kwam. Na vrijspraak van de jongen wordt Solange verliefd op hem en trekt bij hem in. Zo lijkt de vicieuze cirkel opnieuw te beginnen…