Stan Brakhage: ‘De films (narratieve dramatische scènes die kort opflikkeren tussen het hypnagogisch schilderen) samen met de gesloten ogen blik en de taal uit Night Mulch: ‘subversief’ en ‘liberating’ worden herhaald, maar ‘liberating’ lijkt weg te trekken in een mengsel van verf. De oplossing van deze strijdende krachtvelden van visueel denken (zoals ik die zie) is een gevoel van onderscheid tussen hypnagogie boven fotografie, als ook boven woorden en namen.’
