Le chignon d’Olga

Le chignon d’Olga (‘het knotje van Olga’) is een bijzonder intelligente, met veel psychologisch inzicht gemaakte ensemblefilm, die in zijn terloopsheid en subtiliteit doet denken aan de films van Rohmer. Hubert Benhamdine schittert als de vader van een hecht, jong gezin dat geheel ontwricht raakt door de dood van de moeder. Le chignon d’Olga laat zien hoe de familieleden op geheel verschillende wijze omgaan met deze tragedie en op zoek gaan naar een nieuwe balans in hun leven. Voor de kinderen valt dat proces samen met opgroeien. De jongste zoon, een kind nog, is in de war en onzeker; de werkende dochter neemt een aantal van de verantwoordelijkheden van haar moeder over, los van haar eigen sores rond opgroeien en seks; en de charmante vader, stuurloos en gekweld door herinneringen, gaat onzeker op zoek naar nieuwe relaties. Binnen de Franse filmtraditie staat Le chignon d’Olga ver af van de hippe chic uit Parijs. Het gaat hier niet om het radicale standpunt of de vernieuwende vorm, maar om het blootleggen van mechanismen in liefdesrelaties en familieverhoudingen, om het inzicht in de emoties en de zorgvuldige schets van het – in dit geval kleinsteedse – milieu.