Wendigo

Een keurig gezinnetje uit de stad moeder Kim, de aan stress lijdende vader George en hun acht jaar oude zoon Miles is op weg naar een weekendhuisje in de sneeuw als er plotseling een hert voor hun auto springt. Het dier is zwaargewond, zijn gewei is gebroken. Een van de jagers die achter het dier aanzat foetert George op een verschrikkelijke manier uit. George voelt zich bedreigd, maar houdt zich groot. Dan begint de jager de familie te stalken. Miles krijgt een poppetje in handen, half mens half hert. Een voor zijn familie onzichtbare indiaan legt uit dat het poppetje Wendigo is, een indiaanse god. Dit is het begin van een reeks onheilspellende gebeurtenissen. Tegen de tijd dat Miles’ ouders ook doorkrijgen dat er iets aan de hand is, is de hel losgebroken.Larry Fessenden: ‘Na Habit en No Telling is Wendigo mijn derde revisionistische horrorfilm. Ik wil een stap achteruit doen om de clichés in onze verhalen, vooral de griezelverhalen, objectief te kunnen bekijken, zodat we ze met frisse blik kunnen zien en kunnen nadenken over de vooronderstellingen en de stereotypen ervan.’Wendigo is een sfeerschets. De film is intelligenter dan een doorsneehorrorfilm en griezeliger dan een psychologisch familiedrama. Het is een neomythologische monsterfilm voor weldenkende mensen.