The Man Who Wasn’t There

Ed Crane is een zwijgzame, kleurloze kapper. Hij is getrouwd met Doris, een bijdehante boekhoudster. Het is geen gelukkig huwelijk. Doris bedriegt Ed met haar aalgladde baas, Big Dave. Op een dag wordt de kapperswinkel bezocht door een vreemdeling, een oplichter. Deze vreemdeling haalt Ed over om tienduizend dollar te investeren in een duister zaakje. Natuurlijk heeft Ed geen tienduizend dollar paraat, maar hij bedenkt een manier om aan het geld te komen en tegelijk Big Dave een lesje te leren. Dat lesje blijkt een aantal zeer onaangename gevolgen te hebben.De nieuwe Coenfilm is sterk geïnspireerd op James Cain, wiens verhalen aan de wieg hebben gestaan van de beste klassieke noirfilms, zoals Double Indemnity en The Postman Always Rings Twice. Op het eerste gezicht heeft de film alle kenmerken van een film noir: sfeervolle zwartwitbeelden, een cynische voiceover en een verhaal over de wanhoopsdaad van een man zonder toekomst. Wat Joel en Ethan Coen echter hebben willen maken is een ‘antinoir’. Hoofdpersoon Ed is wel de klassieke loser, maar zijn vrouw is zeker geen bloedmooie, fatale vrouw. Het is een doodgewone vrouw die haar benen onthaart en bingo speelt. En Ed is niet door Doris geobsedeerd. Ed heeft helemaal geen obsessies.Francis McDormand acteert overtuigend als de banale Doris, maar het ingehouden mysterie van Billy Bob Thorntons Ed is ronduit voortreffelijk.