Éloge de l’amour

Zoals vaker bij Godard is het verhaal van de film een raamwerk waaraan metafysische vragen over het leven, de wereld en de politiek worden opgehangen. Vooral het eerste deel zit vol literaire en filosofische verwijzingen en intellectuele spitsvondigheden. Toch is Eloge de l’amour een frisse en toegankelijke film, waarmee Godard de filmwereld wederom weet te verrassen.Edgar, regisseur, is druk bezig met de voorbereidingen voor zijn nieuwe film. Tussen de acteurs die auditie komen doen zit een vrouw die geknipt is voor de rol. Edgar heeft het gevoel dat hij haar eerder heeft ontmoet. Het tweede gedeelte van Godards lofrede op de liefde speelt twee jaar eerder. In tegenstelling tot de in zwartwit en op 35mm gedraaide passages die in het heden spelen, is het verleden in kleur en op DV gefilmd, wat deze beelden met kracht tot leven brengt. Een Amerikaan bezoekt een bejaard Frans echtpaar dat tijdens de oorlog in het verzet heeft gezeten. Zij onderhandelen met een Hollywoodstudio over de filmrechten van hun levensverhaal. De oude man heeft zijn kleindochter, advocate in opleiding, gevraagd naar het contract te kijken. Deze kleindochter blijkt dezelfde vrouw als de actrice uit deel 1 en ook Edgar is aanwezig: hij is bij het stel op bezoek vanwege een interview met een oude vriend van de man. In de loop van de avond ontstaan er verhitte discussies over de Verenigde Staten, Hollywood en de Tweede Wereldoorlog.