Seven Songs from the Tundra

Anastasia Lapsui en Markku Lehmuskallio maakten samen al verschillende documentaires. Omdat ze het gevoel hadden dat er iets aan hun werk ontbrak en dat ze te afhankelijk waren van het moment, besloten ze een speelfilm te maken. Dat werd Seven Songs from the Tundra, over het leven van de Nenets, de inheemse bevolking van de toendra’s in het uiterste noorden van Rusland. De film is niet helemaal een speelfilm geworden: het eerste en laatste verhaal zijn documentaires, de rest is geënsceneerd. De rollen worden gespeeld door de Nenets zelf, die ondanks hun totale gebrek aan toneeltraditie in de rij stonden om mee te spelen. Voor de zeventig rollen die er te vergeven waren deden 350 mensen auditie. Het is hun ongepolijste, natuurlijke manier van acteren die de film een hoge authenticiteitswaarde geeft. De zeven eenvoudige, in zwart-wit gefilmde verhalen geven een prachtig gedetailleerd beeld van hoe het volk in dit onherbergzame gebied, geplaagd door muggen en extreme kou, leeft en overleeft. De aardse elementen zijn niet het enige waarmee de Nenets worstelen: ook de lange arm van de communistische partij verstoort het rustige ritme van hun eeuwenoude traditionele levensstijl. De Nenets verliezen eerst hun veestapel en uiteindelijk ook hun kinderen aan het communistische systeem.Seven Songs from the Tundra, de eerste film in de taal van de Nenets, won verschillende prijzen op Europese filmfestivals, waaronder de prijs voor beste Nordic film op het Noorse filmfestival.