Promises

Promises biedt een alternatieve kijk op het joods-Palestijnse conflict. In deze documentaire zijn geen politieke analyses, beelden van gevechten of dodelijke slachtoffers te zien, zoals we dat van de televisie gewend zijn, maar alleen maar kinderen. De drie filmmakers volgden tussen 1995 en 1998 een groep van zeven kinderen uit de regio, die allemaal een totaal verschillende achtergrond hebben. Zeven kinderen die hun eigen verhaal vertellen over opgroeien in Jerusalem. Alle verhalen zijn even dramatisch, emotioneel en zonder enige zelf-censuur.B.Z. Goldberg, een van de regisseurs die Hebreeuws en Arabisch spreekt, haalt twee joodse tweelingbroers over om een dag met Arabische kinderen door te brengen. Na een nogal stugge kennismaking gaan de kinderen samen voetballen, eten en – met de regisseur als bemiddelaar en tolk – praten.Promises, een humaan portret van een generatie, laat zien hoe diepgeworteld en bijna onoplosbaar de problemen in het Midden-Oosten zijn geworden. Hoewel de kinderen maar twintig minuten van elkaar vandaan wonen, leven ze in totaal verschillende werelden en weten ze bijna niets over elkaar. Hun wereldbeeld wordt gevormd door de volwassenen om hen heen en de omstandigheden waarin ze leven. Daardoor wordt, naarmate ze ouder worden, ook de fysieke, historische en emotionele kloof tussen hen steeds groter. Als de protagonisten in een epiloog een paar jaar later aan het woord worden gelaten, wordt duidelijk dat ze inmiddels allemaal hun kinderlijke onschuld zijn verloren.