Soft Fruit

Volgens regisseuse Christina Andreef was het allesbehalve eenvoudig om haar verhaal over een zwaarlijvige, aan kanker stervende moeder en haar drie dikke dochters aan de man te brengen. Niet verwonderlijk, wellicht. Toch slaagde de voormalige assistente van Jane Campion erin om in haar Soft Fruit frisse humor en medelijden te laten samengaan. Drie zussen en een broer komen na vijftien jaar weer bij elkaar als hun moeder op sterven ligt. Moeder Patsy (een voortreffelijke rol van Jeanie Drynan) ondergaat gelaten de beklemmende zorg van haar dochters Josie, Nadia en Vera. Onderling strijden de drie over van alles, van hun vele diëten tot de medische zorg voor hun moeder. Vader Vic houdt zich afzijdig en schiet vogels uit de bomen. Patsy wil de laatste weken van haar leven gebruiken om nog één keer naar het strand te gaan, om Parijs te bezoeken en om haar dochter Vera te zien trouwen. Verder wil ze na haar dood gebalsemd worden en geëerd met 21 saluutschoten. Zoon Bo, voor de gelegenheid even uit de gevangenis, helpt zijn moeder van haar laatste tijd te genieten. Hij leest voor uit haar favoriete boek (de biografie van Jackie O.) en weet met haar uit het huis te ontsnappen voor een genoeglijk dagje aan het strand. De cynisch-Australisch toon, gecombineerd met een excellerende cast en een mooie soundtrack, maken van Soft Fruit een gevoelige, enerverende maar ook grappige film. Of zoals Andreef zegt: ‘Een film waarin je een emotionele reis maakt, en voelt wat het is om mens te zijn.’