Mit geschlossenen Augen

Een film als een koortsdroom. Een visioen. De volwassen Lorenzo Montalbán sluit zijn ogen en herleeft de beelden van zijn kindertijd. Regisseur Madavi heeft zich als het ware verplaatst in het hoofd van een kind en vanuit dat perspectief naar de herinneringswereld van de kleine Lorenzo gekeken. Een wereld waarin verbeelding en ervaring, fictie en werkelijkheid, niet van elkaar te onderscheiden zijn. Madavi filmde deze fraaie jeugdfantasie niet in het Azerbeidzjan van zijn kinderjaren, maar in een verloren gedeelte van Zuid-Amerika, een woest en leeg gedeelte van Chili. Een desolaat landschap dat hij een magie weet mee te geven die de mysterieuze dorpen van de grote Latijns-Amerikaanse schrijvers in herinnering brengt. In dit mysterieuze dorp met zijn merkwaardige bewoners, spookstad-achtige leegheid en verwaarloosde honden beleeft de kleine Lorenzo zijn jongensavonturen in geheimzinnige tunnels en andere geheime plekken die alleen jongetjes als Lorenzo weten te vinden. Zijn school staat nagenoeg in de woestijn en bovenmeester Ruben Fernandez is een hartstochtelijk uitdeler van stokslagen waarvan Lorenzo met grote regelmaat het slachtoffer is. Lorenzo deelt zijn leven met de vreemde types van het imaginaire dorp: Fernando, de jongen van de tunnel, Jan Michael, de duivenjager en de oude gek die in de woestijn welbespraakt en furieus de goden vervloekt. Het legendarische en half vervallen dorpje vervalt en verwaait steeds verder en zal spoedig alleen nog te zien zijn als Lorenzo zijn ogen weer eens sluit.