julien donkey-boy

Julien werkt in een blindenschool, waar hij de visueel gehandicapten helpt om hun weg in de wereld te vinden. Maar hij is ook een schizofreen die met zijn zwangere zusje Pearl, zijn atletische broer Chris, zijn grootmoeder en zijn dominante agressieve vader onder één dak woont. In het begin van de film ziet Julien een klein jongetje dat met een paar schildpadden speelt die hij in het bos heeft gevonden. Daarop volgt een mysterieuze en onverklaarde geweldsuitbarsting van Julien die het jochie aanvalt, en vervolgens zijn dagelijkse bezigheden weer oppikt. Hij probeert zijn zuster te troosten en vrienden te worden met een jonge blinde skater, maar allengs neemt Juliens innerlijke strijd in intensiteit toe, tot aan de schokkende en bizar transcendente conclusie. Er valt veel te zeggen over Korine’s tweede speelfilm, maar nog meer dan bij zijn debuut Gummo is het uitdrukken van de kijkervaring een hachelijke zaak. julien donkey boy, die op goedkeuring van de Deense Dogma-clan mocht rekenen, is gedraaid door Anthony Dod Mantle, die met zijn camerawerk voor Festen al veel indruk maakte. Een aantal scènes waarin Julien in openbare gebouwen met toevallige voorbijgangers omgaat, werd met verborgen minicamera’s gedraaid. Met een verbijsterende mix van visuele technieken maakte Korine een deels geïmproviseerd experimenteel en schokkend portret van een tamelijk gestoorde familie in de suburbs van New Jersey. Met Werner Herzog als de perverse vader, en de titelrol voor Ewen Bremner, tot nu toe vooral bekend uit Trainspotting.