De interactieve videoinstallatie Speedflesh is een satire op de wegwerpcultuur en een onderzoek naar de grenzen tussen het organische en het mechanische. Op humoristische wijze laat Barry vijf cyborg-karakters optreden, die elk de nodige problemen kennen. Bladder, half mens, half kwal, heeft al heel wat levens achter de rug en is in verschillende werelden geweest. Kinetic is een vrouw die vastzit in een meisjeslichaam. Zij doet aan tijdreizen, maar daarbij gaat meestal wat fout. Aan het lichaam van Prosthetic is zo veel gesleuteld, dat het hem alleen nog maar in de weg zit. Heads heeft vier paar hersenen en de zwemmer Floater ten slotte heeft de neiging anderen op te slokken wanneer ze met hen wil praten. Deze vijf aangetaste, neurotische wezens leven in een wereld die haar einde nadert. Hun gesprekken en gestoorde waarnemingen worden hoorbaar en zichtbaar wanneer de bezoeker door de ruimtelijke opstelling wandelt. De bewegingen van de bezoeker bepalen wiens verhaal men hoort en door wiens ogen men kijkt. Het resultaat is een droomachtige wereld die doet denken aan de schilderijen van Salvador Dalí.
Judith Barry (1954), van oorsprong architect, houdt zich sinds eind jaren zeventig bezig met performancekunst en installaties en heeft sindsdien talrijke projecten ontwikkeld die wereldwijd te zien waren.
