Heroji is gesitueerd in Sarajevo anno 1995, maar eerder dan op bombardementen en sluipschutters, concentreert de film zich op menselijke relaties: hoe ze onder druk komen staan, verhevigen of verzwakken door angst, onzekerheid en geweld. Senka en Zan zijn acteurs die in Sarajevo proberen theater te maken. Zan is getrouwd met Senka’s zuster en na de invasie van de Serviërs in hun wijk zijn ze gedrieën in een appartement in de binnenstad getrokken. ’s Nachts wacht Senka op haar minnaar, Camac, die naar het front is gegaan. Het kost haar de grootste moeite haar dagelijkse routine in het theater vol te houden en ’s avonds doet ze niet mee met het drinken en grappen maken. Wanneer Camac eindelijk terugkomt, is hij al officier en moet direct weer terug naar het front. Het theater vergt ondertussen het uiterste van ieders vindingrijkheid.De oorlog is in Heroji voornamelijk op de achtergrond aanwezig: François Lunel wilde vooral de benauwende dreiging laten zien waarmee zijn personages moeten leven. Ook zonder direct slachtoffer te worden van geweld, ontkomt niemand eraan. Met verstilde scènes weet Lunel het wankele evenwicht tussen dagelijks leven en buitengewone omstandigheden in beeld te brengen. De film is op locatie gedraaid in 1996, temidden van het oorlogsgeweld. Met lokale acteurs en steun van de Bosnische televisie, Kodak en Agnès B., is Lunel erin geslaagd een authentiek beeld te geven van het leven in een belegerde stad.
