De zeventigjarige Pierre Henry geldt als de peetvader van de elektronische muziek en als een van de uitvinders van moderne dansmuziek. Zijn vernieuwing bestond uit de ‘musique concrete’, die met de elektronische manipulatie van ‘found sound’ een voorloper was van het huidige sampelen. Henry is al veertig jaar actief met het componeren van soundtracks voor films en muziek voor theater en balletvoorstellingen.
Op dit festival treedt hij op met zijn compositie bij Dziga Vertovs klassieke Russische film De man met de camera. Vertovs meesterwerk, een van de meest invloedrijke exercities in de filmgeschiedenis, is een zwijgende zwart-witfilm, maar wat betreft tempo en montage tegelijk een soort MTV-videoclip. De compositie van Pierre Henry is even energiek, poëtisch, magisch en krachtig als de film.
