Goshogaoka werd gefilmd op een middelbare school in een Japanse buitenwijk en lijkt op het eerste gezicht te gaan over de training en de oefeningen van een meisjes-basketbalteam. De film bestaat uit zes shots van elk tien minuten, gedraaid met een vaste camera op vloerhoogte, waarin de verschillende cadansen van zingende stemmen en lichaamsbewegingen tot afzonderlijke figuren uitgroeien. In zijn geheel is de film een subtiel en veelgelaagd sociaal portret, waarin documentaire en esthetische elementen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Omdat er geen spelletjes, worstelingen en schreeuwende coaches in beeld worden gebracht, gaat het in deze film niet zozeer om strijd en teamgeest, maar om individualisering binnen een groep. Verlegen meisjes, een verlegen camera en een vreemd soort sociale saamhorigheid.
