Anger’s belangstelling voor magie en rituelen heeft veel invloed op zijn filmwerk. Voor goede verstaanders van de complexe symboliek en mythen die een rol spelen in de denkwereld van Crowley en Anger zullen de films goed te volgen zijn. Toch zijn de films van Anger de laatste jaren voor een veel groter publiek toegankelijk geworden. Dat is niet in de laatste plaats een gevolg van van de verruiming in het Westerse denken in de laatste tien jaar. Ook het werken met popidolen (Mick Jagger, Marianne Faithfull en Jimmy Page) heeft hem bij jongeren in de VS en Frankrijk een groot publiek bezorgd, zonder dat hij daarvoor concessies aan zijn eigen werk heeft hoeven doen.
‘Wat vroeger als schokkend werd beschouwd’, zegt Anger, ‘wordt nu ’s morgens bij de koffie genomen’ en zijn films, eens als gewaagd beschouwd, zijn nu volkomen geaccepteerd.
Op het aanstaande Film International Festival is een uitgebreid retrospectief te zien van deze Anerikaanse filmmaker, die door de filmhistoricus Georges Sadoul met Maya Deren gerekend wordt tot de ’twee belangrijkste namen in de ontwikkeling van de New American Cinema’.
-J.H.
(Gegevens voor dit artikel zijn ontleend aan artikelen in Film Quarterly, zomer ’74 en American Film, april ’76)
