De film die Bruce Lee opnieuw als filmster in Hongkong lanceerde (hij was in de jaren vijftig kindsterretje geweest alvorens naar de VS te vertrekken). Hij speelt een onwaarschijnlijk naïef en onschuldig jochie van het platteland dat aan de slag gaat in een ijsfabriek in Thailand en zijn verdiende geld opstuurt naar zijn oude zwakke moeder. Het verhaal draait om bekende thema’s als slachtoffering en vastberadenheid (Lee’s personage wordt bedrogen door zijn baas, een grote heroïnesmokkelaar), maar dat is allemaal bijzaak. Het gaat om de adembenemende wijze waarop Bruce Lee zijn +!+ echte +!+ vechttechnieken openbaart. En in niet mindere mate om de uitgekiende en grappige manier waarop choreograaf Han Yingjie de vechtscènes vormgeeft als stripgeweld. The Big Boss, in de VS Fists of Fury getiteld, was voor Golden Harvest een sensationele klapper in Cannes 1972 en betekende voor Bruce Lee en Raymond Chow de eerste echte internationale doorbraak. Tony Rayns
