Ruan Lingyu (1910-1935) was de grootste ster van de Chinese zwijgende film. Ze brak door in rollen van vrouwen van lichte zeden in routineuze melodrama’s, maar later zou ze schitteren in een reeks uitstekende ‘progressieve’ films die het feministische gedachtengoed ver voorbij Ibsen voerden. Een lastercampagne van de rioolpers van Shanghai dreef haar tot zelfmoord. Stanley Kwans film over deze opmerkelijke vrouw is geen conventionele biografische film, maar een collage van historisch feitenmateriaal, gedramatiseerde reconstructie, documentaire en speculatieve fictie. Tevens opgenomen zijn fragmenten uit Ruans zes nog bestaande films, en interviews met veteranen die haar kenden of met haar hebben samengewerkt. Door parallellen te trekken tussen zijn eigen werk en Ruans carrière vertelt Kwan daarnaast veel over het Shanghai van de jaren dertig en het Hongkong anno 1990. Maggie Cheung won in Berlijn verdiend de prijs voor beste actrice voor haar personificatie van Ruan. Tony Rayns
