Vroeger was Fousséni een visser en woonde hij aan de kust. De stad is echter opgerukt en de kust is nu een van de armste buitenwijken. Fousséni is inmiddels bekeerd tot de islam, hij heeft twee vrouwen en twee zoons. Hij is een rechtschapen man die zweert bij zijn nieuwe geloof en de daarbij behorende tradities en hij probeert zijn gezin naar de wetten van de islam te laten leven. Voor zijn kinderen geldt echter alleen de stad, waar ze werken om hun familie te onderhouden, als referentiepunt. Ze behoren tot het leger van de marginalen en de criminaliteit lonkt. Haramuya gaat over de schrijnende toestanden in een moderne Afrikaanse stad met botsende normen, zelfs binnen één gezin. Desondanks is de film een ode aan het leven en aan solidariteit.
