Het is een woensdag in april, 1968. De vijftienjarige Michèle heeft zojuist besloten niet meer naar school te gaan. Om de tijd te doden gaat ze naar de bioscoop waar een jongeman, de deserteur Paul, toevallig haar knie raakt. De spijbelaar en de deserteur slenteren na afloop samen door de straten van Brussel. Zij nodigt hem uit voor een feestje, ’s avonds bij haar boezemvriendin Danièle; hij weigert, omdat hij niet ‘gedwongen lol wil hebben’. Ze vraagt Paul ook met haar naar bed te gaan – haar eerste keer.’s Avonds op het feestje danst en vrijt iedereen. Michèle danst met Danièle, totdat ze vertrekt omdat er ‘iemand op me wacht’. Ze laat Danièle Paul zien. ‘Ga dan! Dit is de man van je leven. Ik wist het direct al.’
