Tourniquette

Statische landschapsfilm met steeds één enkele terugkerende actie.Tekst iffr 1992:Tourniquette is een bijzondere landschapsschildering in tijd en beweging. De makers gebruikten de in het Limburgse boerenland voorkomende tourniquetten, draaihekjes die wel doorgang bieden aan mensen maar het vee tegenhouden, als instrumenten bij het maken van de film. De toevallige plaats van de tourniquette (er werden negen verschillende hekjes voor de film gebruikt) bepaalde de panoramische blik. Bij elke tourniquette werd in de vier verschillende seizoenen een volledige rondgang gefilmd. Deze op een strikt formeel uitgangspunt gebaseerde werkwijze leverde desondanks een hoeveelheid materiaal op die even goed als documentaire is te beschouwen. Het geeft een beeld van de locatie onder verschillende omstandigheden en door de lange periodes tussen de opnamen geeft het terloops ook veranderingen in het landschap aan.Jochems en Hamelberg monteerden uit de talrijke panorama’s die ze verzamelden een soort muzikale beeldcompositie, waarin ook het geluid een belangrijke rol speelt. De ijzeren draaihekjes gaven bij hun omwentelingen geluiden te horen die met zorg werden geregistreerd en in film verwerkt zijn. ‘Elk draaihekje is anders, scheef of waterpas, stroef of vloeiend wendbaar, en klinkt in het beste geval als een complexe compositie hedendaagse muziek’, aldus de makers. ‘Er zijn enkele welluidende exemplaren, die aan het daarvoor gevoelige oor een rijkdom aan grond- en boventonen, scherp en hol aandoende klanken, in een orenschijnlijk willekeurige reeks verschaft’.De tourniquette zelf blijft overigens, zijnde het statief van de camera, buiten beeld.