In een originele en zeer persoonlijke film schetst Oxenberg een intiem portret van haar grootmoeder en onderzoekt ze haar eigen jeugd. Ze volgde intensief de laatste maanden in het leven van haar joodse grootmoeder, Mae Joffe, die in 1979 overleed aan kanker. Ondanks het verdriet om de dood van haar grootmoeder is Thank you and good night niet somber van toon; het is zelfs eerder een komedie te noemen.Oxenberg treedt niet zelf voor de camera maar gebruikt levensgrote foto’s van zichzelf als kind, die ze in de scènes plaatst. Dat deed ze om aan te geven dat het perspectief in de film dat van een kind is, het gaat om herinneringen aan haar jeugd. Bovendien wilde ze zo enige afstand creëren tot het zeer autobiografische onderwerp.De film is een combinatie van documentaire en speelfilm. Met het verzamelen van het documentaire materiaal is Oxenberg twaalf jaar bezig geweest. Ze voegde het documentaire, van homemovies afkomstige materiaal samen met theatrale, humoristische en bizarre scènes en combineerde verschillende gezichtspunten tot een intrigerend hybride geheel: dat van het kind, dat van de volwassene die zich herinnert en dat van depatiënt in psychoanalyse. Het resultaat is door de kritiek goed ontvangen. Variety: ‘It’s an insightful and often uplifting piece full of wry comic touches’.Oxenberg noemde in een interview Syberbergs Hitler. Ein Film aus Deutschland als inspiratiebron maar benadrukte tegelijkertijd dat haar eigen temperament meer bij het komische genre dan bij het drama ligt. Kay Armatage (Filmfestival Toronto): ‘Entertaining and thought-provoking, soul-searching and funny, deeply sentimental and rigourously sceptical, Thank you and good night is a wonderful film.’
