La belle noiseuse

Een lange film, van vier uur, die nog door geen criticus of andere toeschouwer ook maar één seconde te lang is bevonden. De reacties op dit zoveelste waagstuk van Rivette zijn unaniem lyrisch en bewonderend. De vaak cynische filmchroniqeur van Libération (Bill Chernaud) sprak van ‘vier uur zuivere cinema zonder een enkele onnatuurlijke overgang’.Het verhaal van de film is gebaseerd op een novelle van Balzac: Le Chef d’ oeuvre inconnu. Rivette verplaatste het verhaal van de negentiende eeuw naar onze tijd, maar liet op een eigenzinnige manier verschillende negentiende-eeuwse elementen intact.Centraal staat de geniale schilder Frenhofer, die al even geniaal door Michel Piccoli wordt vertolkt, en zijn aanvankelijk gestaakte poging om zijn definitieve meesterwerk te maken. Nadat hij jarenlang niet meer heeft geschilderd prikkelt de ontmoeting met de jonge schilder Nicolas en diens vriendin Marianne hem de draad weer op te pakken. De aanvankelijk weigerachtige Marianne wordt in de positie van model gemanoeuvreerd. Als snel neemt ze echter de uitdaging volledig aan. Ze neemt het initiatief in feite over en er ontwikkelt zich een geheimzinnige en dramatische strijd tussen de kunstenaar en zijn model. In een bijna sadomasochistisch en gevaarlijk spel dwingt het model de kunstenaar om verder in de spelonken van de creativiteit te gaan dan hij eigenlijk durft.Rivette onderneemt, analoog aan de kunstenaar in zijn film, een even riskante poging om door te dringen tot de schilderkunstige creativiteit. Hij is zich ervan bewust dat het uiteindelijke geheim een geheim moet blijven; als Frenhofer zijn definitieve La Belle Noiseuse schildert blijft de camera aan de andere kant van het doek.