Een speelfilm waarvan de technische vormgeving menigeen heeft verbluft. Philippe Vecchi schreef in Libération dat de film zeker drie miljoen visuele ideeën bevat. Met behulp van achtergrondprojecties, dubbelopnamen en het gebruik van kleur binnen de zwart-wit film roept Von Trier een angstaanjagende wereld op. Hij zaait verwarring, speelt virtuoos met onzekerheden in zijn verhaal en zijn beelden. Onderdeel van die in imponerende beelden gevatte verwarring is dat de film zowel melodrama als komedie kan worden genoemd.Plaats van handeling is het Duitsland van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Het land ligt volledig in puin en er zijn nog groepjes fascisten actief (de weerwolven). Een jonge Amerikaan van Duitse afkomst, Leo Kessler, is naar Europa gekomen om mee te helpen een nieuwe wereld op te bouwen. Zijn idealisme wordt zwaar op de proef gesteld als hij, werkzaam als nachtconducteur in een trein, de bij de weerwolven betrokken Katharina, dochter van de directeur van de spoorwegmaatschappij Zentropa, leert kennen. Von Trier geeft openlijk, op een aan het postmodernisme verwante wijze, zijn voorliefde voor en hergebruik van ouderefilmgenres te kennen. Zo zijn in Europa elementen van films van Orson Welles, Fritz Lang en Alfred Hitchcock verwerkt. Europa dankt zijn titel aan het boek Amerika van Franz Kafka. De auteurs van het scenario (naast Von Trier zelf ook Niels Vorsel) lieten zich door dit boek inspireren. Ze wilden een soort omgekeerde versie maken: niet met een Europeaan in Amerika, maar met een Amerikaan in Europa, maar belangrijker is dat ze de specifieke Kafkaëske sfeer wilden oproepen. Met de films Forbrydelsens element / The element of crime en Epidemic vormt Europa een drieluik.
