Ook Das Kino und er Wind und der Photographie is onderdeel van een serie films over film die Bitomsky maakt voor het derde Duitse televisienet (West 3, WDR). Vorig jaar werd tijdens het festival uit dezelfde reeks Das Kino und der Tod vertoond. Ook dit deel is opgezet als een filmessay in wording, een zichtbaar gemaakt scenario van een film over film. Bitomsky leest zinnen voor als: ‘En nu zwenkt de camera naar de monitor’, wat de camera dan ook vervolgens doet. Bitomsky stelt gevestigde meningen over de filmgeschiedenis ter discussie; samen met de toeschouwer probeert hij opnieuw, niet vooringenomen en zorgvuldig te kijken naar de filmbeelden zelf. Hij leest en herleest, hij kijkt en herkijkt, schikt en herschikt en de toeschouwer kijkt over zijn schouder mee.Aan de hand van zeven verschillende thema’s behandelt Bitomsky in dit deel de waarheid en onwaarheid achter het documentaire beeld. Hij vertelt onder meer over een scène in een film van Robert Frank waarin een blinde man aan het woord komt die de wind wil fotograferen. Maar, aldus Bitomsky, je kunt alleen dingen fotograferen die door de wind bewogen worden. De blinde man zal de foto van de wind die zich niet laat fotograferen ook niet kunnen zien. Binnen het verhaal van Bitomsky krijgt deze anekdote de betekenis van een metafoor voor de realisme- en waarheidspretenties van de documentaire film. Flaherty en Ivens zijn twee andere namen die in deze aflevering aan bod komen.
