The Territory

“Van alle uitvindingen van de menselijke geest maakt ‘antropofagie’ de meeste indruk op me. Afgezien van de morele kant, maken de symbolen die het oproept en de psychologische creativiteit die erin besloten ligt het verschijnsel voor een godsdiensthistoricus even complex, harmonieus en ontzagwekkend als een gothische kathedraal.”
Mircea Eliade (epigraaf bij het script The Territory)

“De film gaat over een groep Amerikanen die tijdens een sneeuwstorm verdwaalt en vast komt te zitten in een klein middelweeuws stadje in Zuid-Frankrijk. Hij laat zien hoe ze noodgedwongen verscheidene maanden bij elkaar leven en langzaam maar zeker overgaan tot kannibalisme.
Om misverstanden te vermijden: de personages in de film raken verdwaald, maar ze moeten op zijn minst vermoeden dat welke kant ze ook oplopen ze altijd wel hulp zullen vinden. Desondanks doet niemand een serieuze poging om te ontsnappen uit de plek die ze zien als ‘ontoegankelijk gebied’. Integendeel, door een subtiele wisselwerking van implicaties laten ze zich in een onherroepelijke impasse vangen, die uitmondt in kannibalisme. Het thema van de film is de duistere kracht die hen ertoe drijft om elkaar op te eten. En deze kracht (het magische element van de film) is besloten in hun territorium. Zonder dat ze het beseffen zijn de personages in de film gevangenen van de plaats waar ze verdwaald raken. De redenen daarvoor kunnen van bovennatuurlijke of psychologische aard zijn, maar het feit blijft dat er niemand weet te ontsnappen, hoewel ze maar een paar kilometer van de beschaving zijn verwijderd en genoeg van de omgeving weten om een uitweg te vinden. Van de twee gezinnen aan het begin van de film blijft er maar een in leven, en die is niet helemaal compleet meer.”
(Inleiding bij het script van Raùl Ruiz)