Een jongeman, muzikant in een philharmonisch orkest waar hij het slagwerk bespeelt, wordt voortdurend heen en weer geslingerd tussen twee eisen die aan hem gesteld worden: enerzijds heeft hij zijn sociale en beroepsverplichtingen, anderzijds dient hij steeds ter beschikking te staan voor zijn vrienden en relaties. Hij reageert als een ‘natuurlijk’ mens en laat zijn vrienden meestal voorgaan, ten koste van zijn werk dus, waar hij zich al minder op kan concentreren. Bij het orkest komt hij telkens op het laatste moment binnen om in de slotaccoorden zijn bijdrage te leveren. Dit tot grote woede van de orkestleider. Tenslotte komt hij door een ongeluk om het leven, het einde van een anti-held, die door overaanpassing onaangepast werd.
