De amateurfilm is een genre dat tot nu toe nauwelijks is bekeken en nog nooit op waarde is geschat. Voor de regisseurs was dit aanleiding om de laatste jaren systematisch 200 uren super 8 film te onderzoeken.
Daarbij interesseerden ze zich niet zo voor de in clubs georganiseerde amateurs die de bioscoop en de televisie imiteren, maar meer voor de amateurs met een geheel eigen zienswijze: voor de manier waarop ze hun mooiste belevenissen vastlegden, tot aan belangrijkste gebeurtenissen en stille wensen toe. Dus zowel de kinder- als de vakantie- en de familiefilm, tot aan de erotische film. Het is de bedoeling van de regisseurs om door middel van deze privéfilms een zo onvervalst mogelijk beeld te geven van de werkelijkheid.
Volgens Ackeren en Kneihsl zijn de films geen werkstukken waarin alles indirect is gesteld, maar zijn het films waar als in geen andere aan het licht komt wat in het binnenste van het land leeft.
