Speciaal voor het Film International-festival 1978 stelde Marc Weiss een programma van vijf nieuwe Amerikaanse films samen, dat hij met de volgende tekst bij het publiek introduceert:
“Wat hebben we hier? Vijf nieuwe onafhankelijke films uit de VS. Niets minder. Dit is een programma, dat zegt: ‘Attention must be paid’ We hebben geen naam, zoals Nouvelle Vague of de Nieuwe Duitse Film. We zijn geen beweging in de zin dat onze films dezelfde thema’s behandelen of een herkenbare stijl hebben; als er iets is dat we gemeenschappelijk hebben is het onze verscheidenheid. We werken onder omstandigheden die nergens anders voorkomen:
-we werken in de schaduw van Hollywood (worden er soms door beïnvloed) maar verzetten ons ertegen
-we hopen altijd op een groot publiek, maar willen daarvoor geen concessies doen
-we werken in een rijk land, maar kampen altijd met een gebrek aan geld
-we zijn ons slechts vaag bewust van onze mogelijkheden, maar brengen een onmiskenbare creatieve energie op.
Het is duidelijk dat een programma van 4 uur niet bepalend kan zijn; het kan ook op geen enkele wijze representatief geacht worden voor al het werk dat in de afgelopen vijf jaar is verzet. En het is ook geen ‘het beste van’, want alle films zijn erg goed.
Het is een introductie, een verzameling van nieuwe films, die allemaal belangrijk zijn op hun eigen wijze.”
Over-Under, Sideways-Down:
Gaat over relaties tussen mensen en het werk dat ze doen.Een echtpaar uit de arbeidersklasse staat centraal, Roy en Jan Stennis. De film volgt drie hoofdlijnen in het leven van Roy: het harde, drukkende bestaan in de metaalfabriek waar hij werkt; zijn dromen om een professionele honkballer te worden; en de spanning in zijn huwelijk wanneer Jan haar eigen onafhankelijkheid begint te verwerven.
