Acht lesbische moeders praten over hun ervaringen als lesbienne en moeder. De uitspraken die ze doen zijn zowel hetzelfde als verschillend van andere moeders. Hun kinderen worden getoond in de relatie tot hun moeder en onderling discussiërend over het anders-zijn van hun moeders, over het recht van rechtbanken om erover te beslissen waar ze mogen wonene en over hun eigen sexualiteit.
Wat de film uiteindelijk egt is JA, lesbiennes zijn goede moeders; JA, lesbiennes hebben problemen, maar die problemen vloeien voort uit de houding van onze samenleving en de rechtbanken daartegenover. De oplossing is niet de kinderen weg te halen bij de lesbiennes, maar te beginnen die houding te veranderen. De film is een discrete aanval op de bestaande mythes over de lesbienne als moeder.
