Naast de ‘diepdocumentaire’ is in Hongarije de laatste tijd een verwant genre in opkomst: de gedranatiseerde en/of semi-documentaire die vaak bestaande situaties nabouwt, zich uit krantenberichten, sociologische studies of de eigen ervanringen van de regisseur voedt en gedeeltelijk met amateur-acteurs werkt. Zoals bij de echte documentaires ligt ook hieraan ten grondslag het verlangen om via film, via kunst dus, op een diepgravende en invoelende manier maatschappelijke en individuele processen, verborgen eigenschappen en drijfveren aan het licht te brengen. Al is het effect vaak ontroering of amusement -het doel is serieuzer.
Een goed voorbeeld van zo’n semi-documentaire was de eveneens op Film International 1976 vertoonde Preisreis van István Dárday. Nog duidelijker gaat nu Ferenc András te werk in zijn: De Duivel slaat zijn vrouw.
De film put uit persoonlijke ervaringen van de maker. De titel is ontleend aan een oude Hongaarse zegswijze: wanneer de zon schijnt en het tegelijk begint te regenen roepen de Hongaren, “Kijk, de duivel slaat zijn vrouw!” Aan het eind van de film zijn we inderdaad getuige van zo’n vreemde, lichtdoorschoten plensbui. Maar de titel heeft ook één, en zelfs meerdere, symbolische betekenissen.
De onverwachte regen dooft niet alleen de schittering van een lange zomerdag, maar hij spoelt ook de valse schijn weg van de woorden en gebaren waarmee die dag werd gevuld.
…Die rare mengvorm van regen en zonneschijn staat tevens model voor de huidige situatie in Hongarije waar het denken en de levenswijze van mensen zich in een overgangsfase bevindt.
