Raúl Ruiz: “Oorspronkelijk zou mijn film ‘Utopie, aantekeningen over een verwachting’ gaan heten. Als Chileens emigrant wilde ik in een Zuid-Amerikaans land mijn herinneringen en mijn toekomstverwachting in een utopische film laten zien. Ik ging op zoek naar een onderwerp en vond ’t andere. Bij de eerste improvisaties waarbij wij probeerden ons een ideale Zuid-Amerikaanse wereld voor te stellen, vielen de acteurs terug op het traditionele melodrama dat men in de film, maar ook op televisie en in de straten van Zuid-Amerika tegenkomt. Met lange, statische camerainstellingen persifleerden wij de oppervlakkige Latijns-Amerikaanse films, waarbij de werkelijke tijd kunstmatig aandoet door de onderbrekingen die de toneelspelers bewerkstelligen als ze proberen hun teksten te herinneren. Dat geldt in het bijzonder voor de onsterfelijke serie van de Mexicaanse tv: ‘De broeders courage’ ofwel ‘De dappere broeders’ (ongeveer 400 afleveringen!) die in heel Zuid-Amerika bekend is; een encyclopedie van de cultus rondom de Latijns-Amerikaanse man.”
